کار ما به این جا رسیده که با داشتن قران، زیر بار
کفار می رویم! خدا لعنت کند به کسانی که با رشوه
خواری، کفار را بر بلاد اسلامی مسلط و مسلمانان را
تسلیم بهایم و درندگان کردند! چه رشوه ای که یکی
بدهند و هزار بگیرند، آیا این رشوه است؟! غلط است
که اسم رشوه بر آن بگذاریم.
آیا این کارها از روی اضطرار و ناچاری است تا گفته شود: " رفع ما اضطروا الیه. "
( آن چه امت من در انجام آن ناچارند.......از آنان
برداشته شده است.) آن را شامل می شود؟! آیا نمی
توانیم در خانه ها و بلاد خود بنشینیم؟ آیا ناچاریم که با
آن ها هم پیمان شویم؟! آیا بزرگان و مشایخ ما
مسلمانان از روی ناچاری چنین کاری کردند؟! ما
مسلمانان با این که چنین گنجی داریم، گویا نداریم و از
دست داده ایم! و از سوی دیگر دشمنان خود را هم
کالعدم حساب کردیم. سنی ها قرآن را کالعدم شمردند و
ما شیعیان، امام و عترت را! اعتقاد داریم ولی عملا
کالعدم حساب کرده ایم و تابع سازمان ملل و فرمان او-
که تابع زور است- هستیم.